Interpretacja hasła
Po raz pierwszy w haśle Dnia Papieskiego zostało użyte słowo papież. Połączenie Następcy Świętego Piotra ze słowem wolność wyraża przekonanie, że Jan Paweł II przypisywał promowaniu wolności miejsce fundamentalne, zyskując sobie tym samym prawo do miana: Papież Wolności!
Losy Karola Wojtyły i późniejsze nauczanie Jana Pawła II dowodzą że wolność potrzebna jest człowiekowi, wcale nie mniej niż chleb, miłość czy pokój. Brak wolności to szczególnie dojmujące doświadczenie. Prowadzi do osłabienia siły ducha, załamania a nawet degradacji ludzkiej godności. Człowiek jest, zdaniem Papieża, stworzony do wolności. Jest ona Jego domem, przestrzenią życia i ziemią obiecaną.
Należy podkreślić z całą mocą że Kandydat na Ołtarze w swej refleksji nie ogranicza się tylko do koncentracji na wolności zewnętrznej rozumianej jako swobody obywatelskie. Nazywanie wolnym tego, który realizuje swą wolność jedynie w sensie zewnętrznym jest poważnym spłyceniem zagadnienia. Więcej, wypaczone pojęcie wolności rozumianej jako niczym nieograniczona samowola, nadal zagraża demokracji i wolnym społeczeństwom. Istotne jest również rozróżnienie na wolność od i wolności do. Człowiek powinien nieustannie stawać się wolny od tego, co
z zewnątrz zagraża jego dobru, winien wyzwalać się również z niedojrzałości, naiwności, lenistwa, wad, niewierności i nałogów. Niemniej poczucie satysfakcji
z życia domaga się wolności do pracy nad sobą i dla innych, wolności do działań na rzecz dobra wspólnego, wolności do prawdy, twórczości, ofiary, poświęcenia, wierności i miłości. Wolności do wielkości człowieka!
Sługa Boży Jan Paweł II wielokrotnie podkreślał, że polem właściwym do pracy nad wolnością jest ludzkie sumienie - sanktuarium człowieka. W nim właśnie dokonują się kluczowe wybory. Sumienie nieustannie wzywa do wierności Bożym prawom i Ewangelii, które nie ograniczają jego wolności, jak dziś często się sądzi, lecz są jej absolutnym gwarantem. Dlatego Jan Paweł stwierdza z całą mocą: wolność to służyć Chrystusowi! Tak rozumiana wolność poświęca się dla innych, szczególnie potrzebujących, pomnaża dobro wspólne, spala się w miłości Kościoła i Ojczyzny oraz w zaangażowaniu międzynarodowym dla dobra całej ludzkiej rodziny.
Po pierwszej pielgrzymce Największego z Rodu Polaków do swojej Ojczyzny, której trzydziestolecie obchodzimy, dzięki wiekopomnemu niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze tej ziemi Polska odzyskała upragnioną wolność.